«ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΗ ΜΑΡΙΑ», ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΑΔΑΣ.

«ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΗ ΜΑΡΙΑ», ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΑΔΑΣ.

Πλάι στη σιδηροδρομική γραμμή

στο χάρτινο βήχα των εργοστασίων

σε μια γούρνα, ναι σε μια γούρνα

κέντησες το χρόνο μου σαν λεπτοδείχτης.

 

Έλα να λύσουμε μαζί αυτό το πρόβλημα:

αυτά που ζήσαμε ήτανε δικά μας

ή η ζωή μέσα στα δίχτυα

μάς έπαιξε το δικό της διπλό παιχνίδι;

Παίζουν διπλά παιχνίδια οι άνθρωποι

και με τα δύο πρόσωπα των νομισμάτων

προσφέρουν και ζητάνε σ’ αυτή την αγορά

κρατάνε σε δίχτυ τα πράγματα της αγάπης τους.

Ο ύπνος τους σκεπάζει όνειρα

Όπως η κλώσσα τα μικρά κλωσσόπουλα

και το πρόβλημά τους αλλάζει όψεις

ανάλογα με το γλίστρημα της ζωής στα υγρά σκαλοπάτια της.

Σ’ αυτά τα κρυμμένα πρόσωπα του έρωτα

στις αρπαγές του τοίχου

στον γύψο που τυλίγει ένα σπασμένο χέρι

πρόσεχε μόνο πρόσεχε, πρόσεχε μη με θάψεις.

(«Τι είπε ο Γιάννης στη Μαρία», Β. Λαδάς, Το άλλο πρόσωπο, Δήμος Πατρέων 1994)